Ocak ayından itibaren web sitesi oluşturucunuzdan ayrılmak ücretsiz. Web siteniz ise geride kalıyor.

---

KISA CEVAP

AB Veri Yasası, 12 Ocak 2027'den itibaren bulut sağlayıcılarının geçiş yapmanız için sizden ücret almasını yasaklıyor. Ancak yasanın almanıza izin verdiği veriler, sağlayıcının kendi kodunu ve şablonlarını kapsamıyor. Sözcükleriniz ve kayıtlarınız çıkabilir. Tasarım, yerleşim ve çoğu zaman mağaza çıkamaz. İnşa etmeden ya da yenilemeden önce, sizinle birlikte gerçekte neyin çıktığını öğrenin.

---

Altı yıl önce küçük bir tasarım danışmanlığının kurucusu, firmanın web sitesini barındırmalı bir site oluşturucuda kurdu: geliştirici yok, sunucu yok, bir hafta sonunda yayında. Site o günden beri 140 sayfaya, basılı rehber satan bir mağazaya ve müşterilerin arayıp sorduğu portfolyoya ulaştı.

Firma bu yıl taşınmak istiyor. Dışa aktarma düğmesi bir dosya üretiyor. Dosyada bir blog ve bir avuç sayfa var. Mağaza, portfolyo ve tasarım içinde yok.

Burada bir şey ters gitmedi. Ürün böyle çalışıyor. Asıl soru, altı yıl başlamadan önce bunu kimsenin sorup sormadığı.

Çoğu küçük işletme sitesi kiralıktır ve bu çoğu zaman sorun değildir

Barındırmalı bir site oluşturucu bir kiralamadır: yazılım, sunucular, şablonlar ve güncellemeler için ödenen bir abonelik.

Web'in büyük bir bölümünü oluşturuyor. W3Techs, Shopify'ın tüm web sitelerinin %5,4'ünde, Wix'in %4,2'sinde, Squarespace'in %2,4'ünde ve Webflow'un %0,8'inde kullanıldığını tespit ediyor. Hepsi birlikte, her sekiz sitenin yaklaşık birinde.

Üstelik kiralanan altyapının bakımı genellikle iyi yapılıyor. HTTP Archive'ın Core Web Vitals verilerine göre Ağustos 2026'da mobilde Wix kaynaklarının %81,2'si ve Shopify kaynaklarının %76,5'i Google'ın hız ve kararlılık eşiklerini geçti; WordPress'te bu oran %48,7'ydi. Ortalamada bir site oluşturucu, bakımsız kalmış, kendi sunucusunda barındırılan bir siteden daha iyi çalışıyor.

Bu, site oluşturuculara karşı bir argüman değil. Mesele, kira sözleşmesinin taşınırken ne dediği.

Her site oluşturucunun yanınızda götürmenize izin verdiği şeyler

Elevates, 19 Eylül 2026'da en büyük dört barındırmalı site oluşturucunun dışa aktarma belgelerini kendi yardım merkezlerinde okudu. Her biri bir şeyin çıkmasına izin veriyor. Hiçbiri her şeyin çıkmasına izin vermiyor.

Wix bu konuda en açık olanı. Yardım merkezi, bir sitenin "Wix'in sunucularında barındırılması ve işletilmesi gerektiğini" söylüyor ve nedenini açıklıyor: mimari "Wix'in tescilli teknolojisini kullanıyor ve çalışmak için Wix'in hizmetlerine dayanıyor". İçeriğin size ait olduğunu da ekliyor. Çalışan bir bütün olarak site ise çıkamaz.

Squarespace, WordPress için hazırlanmış bir dosyaya aktarım yapıyor. Dışa aktarma kılavuzu, "birçok özellik platformumuzun JavaScript ve CSS'ine dayandığından her şey dışa aktarılmayacaktır" diyor. Temel sayfalar ve bir blog çıkıyor. Mağaza sayfaları, portfolyo sayfaları, dizin sayfaları, ikinci bir blog, stil ayarları ve özel CSS çıkmıyor.

Webflow en ileri gidenidir: gerçek HTML, CSS ve JavaScript dışa aktarıyor. Ancak yardım sayfası, kod dışa aktarımının Site planlarında değil, "yalnızca Workspace planlarında kullanılabildiğini" ve CMS'in, e-ticaretin, kullanıcı hesaplarının ve yerelleştirilmiş içeriğin dahil olmadığını söylüyor. Dışa aktarılmış bir sitede koleksiyon listeleri "boş durumu gösteriyor".

Shopify ürünleri bir elektronik tablo olarak dışa aktarıyor. Ürün dışa aktarma kılavuzu, görsellerin "CSV dosyasına dahil edilmediğini" söylüyor. Katalog metin satırları olarak çıkıyor. Fotoğrafların ayrıca taşınması gerekiyor.

AB Veri Yasası 12 Ocak 2027'den itibaren geçişi ücretsiz kılıyor

Avrupa durumun farkında. Veri Yasası, yani (AB) 2023/2854 sayılı Tüzük, 12 Eylül 2025'ten beri uygulanıyor. Geçişe ilişkin bölümü "veri işleme hizmetlerini" kapsıyor ve gerekçeleri bu ifadenin içerdiği üç sunum modelini sayıyor; Hizmet Olarak Yazılım da bunların arasında. Barındırmalı bir site oluşturucunun bunlardan biri olma ihtimali çok yüksek.

Temel kural Madde 29. 11 Ocak 2024 ile 12 Ocak 2027 arasında bir sağlayıcı yalnızca fiili maliyetleriyle sınırlı, indirimli geçiş ücretleri alabilir. 12 Ocak 2027'den itibaren Madde 29(1), sağlayıcıların "müşteriye geçiş süreci için herhangi bir geçiş ücreti yüklememesi" gerektiğini söylüyor. Sözleşmeler ayrıca müşterinin en fazla iki aylık bildirim süresiyle geçiş talep edebilmesine izin vermeli ve verileri geri almak için en az 30 gün tanımalı.

Bu gerçek bir kazanım. Kimse bir çıkış ücretiyle verilerinizi rehin tutamaz.

Ayrılmakta özgür olmak, ayrılabilmekle aynı şey değildir

İşte püf noktası; üstelik yasanın kendisine yazılmış.

Veri Yasası'nın almanıza izin verdiği şey, Madde 2(38)'de tanımlanan "dışa aktarılabilir veri". Bu, hizmeti kullanmanızla oluşan girdi ve çıktı verilerini kapsıyor; ancak "sağlayıcıların fikri mülkiyet hakları ile korunan ya da ticari sır niteliğindeki varlıklar veya veriler" hariç. Yani: sözcükleriniz, görselleriniz, ürün kayıtlarınız ve müşteri verileriniz çıkabilir. Sağlayıcının şablonları, kodu, yerleşim motoru ve mağaza sistemi sağlayıcının malı ve geride kalıyor.

Dört yardım merkezinin çizdiği çizgi de tam olarak bu. Yasa boşluğu kapatmadı. Onu tarif etti.

Yani Ocak ayından itibaren bir site oluşturucudan ücret ödemeden çıkabileceksiniz. Yanınızda götürdüğünüz şey ise bir kutu içerik. Web sitesi, yani içeriği insanların kullanabileceği ve alışveriş yapabileceği sayfalara dönüştüren şey, binanın bir parçası.

Bir taşınmanın ne kadar zor olacağını üç şey belirler

Kiralık her site aynı ölçüde sıkışmış değil. Üç soru onları ayırıyor ve her biri bir saatte yanıtlanabilir.

Sitenin ne kadarı içerik, ne kadarı işlev? Çoğunlukla metin ve görsel sayfalarından oluşan bir site iyi taşınır: sözcükler ve görseller çıkar, üzerine yeni bir tasarım giydirilebilir. Değeri yaptığı işte olan bir site, yani bir mağaza, bir rezervasyon takvimi, bir üyelik alanı, bir yapılandırıcı kötü taşınır, çünkü yaptığı iş site oluşturucunun kodudur. Yalnızca bilgi veren sayfaları, müşterinin bir eylemde bulunduğu sayfalarla karşılaştırarak sayın. İkinci sayı, maruz kaldığınız riskin ölçüsüdür.

Siteye ne bağlı? Ödeme sağlayıcıları, bülten araçları, muhasebe, stok, bir CRM. Bir site oluşturucuda bunların çoğu, oluşturucunun kendi uygulamalarıdır ya da onun uygulama pazarından gelir. Her biri yeni sitede yeniden bulunmalı, yeniden bağlanmalı ve test edilmeli; bazıları orada hiç bulunmayacak. Her entegrasyonu ve kimin kurduğunu listeleyin. Kimse bilmiyorsa, ilk bulgunuz budur.

İşinizin ne kadarı eski adreslerden geliyor? Arama sonuçları, iş ortağı bağlantıları, basılı broşürler ve eski e-postaların hepsi belirli URL'lere işaret ediyor. Site taşındığında her birinin yeni adresine bir yönlendirmeye ihtiyacı var; yoksa hata sayfasına dönüşüyor. Özensiz bir taşınma bu bağlantıları ve arkalarındaki ziyaretçileri koparır. Bugün dışa aktardığınız URL listesi, yarın o trafiği koruyan şeydir.

Üçünde de düşük puan alan bir site haftalar içinde taşınabilir. Üçünde de yüksek puan alan bir site artık gerçekten bir web sitesi değil. İşletmenizin üzerinde çalıştığı bir yazılım ve öyle ele alınmayı hak ediyor.

Gerçek geçiş maliyeti, geride kalanı yeniden inşa etmektir

Geçiş maliyetleri hiçbir zaman esas olarak çıkış ücreti olmadı. Maliyet yeniden inşadır.

Yukarıdaki "Geride kalan" sütunundaki her şeyin başka bir yerde yeniden yapılması gerekiyor: tasarım, sayfa yapısı, mağaza, üye alanı, gelen kutunuzu ya da CRM'inizi besleyen formlar. Sonra daha az görünür iş geliyor: her eski adresin yenisine yönlendirilmesi gerekiyor, yoksa arama sonuçlarından, iş ortaklarından ve eski e-postalardan gelen bağlantılar kopuyor. Ürün fotoğrafları ürünlerle yeniden eşleştirilmeli. Bir editörü bilen ekip, başkasını öğrenmek zorunda.

Bunların hiçbiri site oluşturucunun kusuru değil. Kiralamanın anlamı bu. Duvarlara sahip değildiniz, o yüzden onları götüremezsiniz.

Önemli olan karar, kiralayıp kiralamamak değil. Ev sahibi şartları değiştirirse, fiyatı artırırsa ya da biri tarafından satın alınırsa, işinizin hangi parçalarını sıfırdan yeniden inşa etmeye razı olduğunuz. Bir kafeyi tanıtan beş sayfalık bir site için yanıt, memnuniyetle hepsi olabilir. İki bin ürünlü ve bir stok sistemine bağlı ödeme akışı olan bir mağaza için neredeyse hiçbiri olmalı.

İnşa etmeden önce ya da yenilemeden önce neleri kontrol edebilirsiniz

İlk tur hiçbir şeye mal olmuyor ve hiç taşınmayacak olsanız bile yapmaya değer.

• Dışa aktarmayı şimdi çalıştırın, acil bir şey yokken. Dosyayı açın. İçinde neler olduğunu ve nelerin eksik olduğunu yazın. Gerçek durumunuz budur.
• Alan adına kendiniz sahip olun. Şirketin adına, site oluşturucudan ayrı bir tescil kuruluşunda, şirketin denetlediği bir e-posta adresiyle tescil edin. Alan adı, her ziyaretçinin, e-postanın ve arama sonucunun dayandığı tek şeydir.
• Yüklediğiniz her şeyin orijinallerini saklayın: fotoğraflar, belgeler, ürün görselleri. Web sitesi olmayan bir yerde tutun.
• Adreslerinizi listeleyin. Sayfa URL'lerinin listesini yılda bir kez dışa aktarın ya da tarayın. Gün geldiğinde yönlendirmeler bu listeden kurulur.
• Hesabın kimde olduğunu bilin. Site oluşturucu hesabı şirkete ait olmalı, bir serbest çalışana ya da bir kurucunun kişisel e-postasına değil, ve en az iki kişi giriş yapabilmeli.
• Planı okuyun, satış konuşmasını değil. Webflow'da kod dışa aktarımı plana bağlı. Her site oluşturucuda, güvenmeden önce planınızın neye izin verdiğini kontrol edin.

Birçok küçük site için bu yeterli. Siteyi yeniden kurmak ucuz, içerik güvende, alan adı sizin ve kiralamak doğru yanıt.

Kontrol listesinin bittiği yer

Kontrol listesi içeriğinizi korur. Kiralık bir yapıyı taşınabilir kılamaz.

Geride kalan parçalar gelirinizin içinden geçtiği parçalarsa, yani mağaza, rezervasyon akışı, üye alanı, stok ya da muhasebenizle entegrasyon, o zaman site oluşturucuda geçirdiğiniz her yıl yeniden inşa etmeniz gerekecek şeye ekleniyor. İşletme büyüdükçe dışa aktarma göreceli olarak küçülüyor.

Bir de site oluşturucunun işletmeye uymamaya başladığı bir nokta var. Şablonun ifade edemediği bir süreç, planın desteklemediği bir dil sürümü, müşterilerinizin dayattığı bir veri kuralı. Taşınma sorusu genellikle o zaman gündeme geliyor ve baskı altında geliyor.

Yeniden inşası pahalı olan parçalara sahip olun

Dürüst alternatif "her şeye sahip olun" değil. Özel yazılım da lisanslıdır: Elevates dahil çoğu ajans, kendi motorundaki hakları saklar ve onu müşteriye lisanslar. Fark, lisansın neye izin verdiğinde.

Elevates'in sözleşmeleri müşteriye siteyi kullanması için süresiz ve geri alınamaz bir lisans veriyor; Elevates siteyi barındırmayı bıraktığında dosyalar ve alan adının DNS'i teslim ediliyor, böylece site başka bir yerde çalışmaya devam ediyor. Lisans siteyle birlikte gidiyor. Ev sahibi değiştirmek için kimsenin duvarları yeniden inşa etmesi gerekmiyor. Elevates dahil her sağlayıcıya uygulanmaya değer sınav bu: ilişki yarın bitse, çalışan bir web siteyle mi ayrılırdınız, yoksa bir klasör dolusu içerikle mi?

Tasarım danışmanlığı için yanıt iki yerden birine düşüyor. Portfolyo ve mağaza aynı site oluşturucunun halefinde ya da başka bir site oluşturucuda birkaç haftada yeniden kurulabiliyorsa, kiralık kalın, dışa aktarmayı yılda bir çalıştırın ve alan adına sahip olun. Bu hiçbir şeye mal olmuyor ve umulacak sonuç bu. Mağaza ve portfolyo işin kendisi olduysa, bir sonraki inşa yalnızca içeriğin değil, çalışan sitenin de sizinle çıkabildiği bir inşa olmalı.

Bu hafta sorulacak soru

Site oluşturucunuzu açın, dışa aktarmayı çalıştırın ve dosyayı açın.

İçindekileri müşterilerinizin gerçekte kullandıklarıyla karşılaştırın. Aradaki fark, kiraladığınız şeydir. Fark küçükse, sorun yok. İşin çoğuysa, bir fiyat artışı ya da sahip değişikliği sizin yerinize karar vermeden önce bir karar hak ediyor.